De muskuseend of barbarieeend (Cairina moschata) is een eendensoort die oorspronkelijk uit Midden- en Zuid-Amerika komt, uit een gebied dat zich uitstrekt van Mexico tot Peru. In de 16e eeuw werden muskuseenden naar Europa gebracht door Spaanse ontdekkingsreizigers. De muskuseend wordt tegenwoordig veel op (kinder)boerderijen gehouden, en bij hobbyisten.

Kenmerkend voor de muskuseend zijn de wratten rond de ogen. Het mannetje is tweemaal zo groot als het vrouwtje. De muskuseend is een grote vogel die in verhouding niet zwaar is, maar die wel korte poten en grote voeten heeft. Ze wegen gemiddeld tussen de 3000 en 4500 gram. Desondanks kunnen ze voortreffelijk vliegen.
Ze komen in veel kleuren voor, waarvan de bonte kleur het bekendste is. Het vrouwtje legt zo’n 188 eieren in haar leven. Door hun sterke broedlust worden muskuseenden ook gebruikt om de eieren van ander pluimvee uit te broeden.

Deze eenden zijn heel tam en makkelijk te houden. Ze zijn zeer vruchtbaar, kunnen wel 30 eieren per nest leggen, maar de jongen zijn redelijk klein en van het grote aantal worden er maar een stuk of vijf volwassen.

Ze is inmiddels vrijwel verdwenen uit de westerse waterwildcollecties. Door enkele kwekers wordt getracht de zuivere wilde muskuseend terug te kweken, maar dit lijkt een zeer moeilijke opgave. De mogelijk enige soortzuivere wilde muskuseenden die momenteel in een collectie aanwezig zijn bevinden zich de collectie van Mike Lubbock; Sylvan Heights Waterfowl Center (USA). De daar gehouden eenden zijn nog direct afkomstig van het oorspronkelijke leefgebied in Mexico en Brazilië[